حاج حسیندوازدهم اسفند ۱۴۰۱استاد رفت و مانده: نام و یاد استاداز جور این چرخ ستمگر، می زنم داددر زمان حاضر، با کوچ جناب شیخ، دیدماز شاخه های علم و دین، یک برگ افتادام کلثوم (س)بیست و هشتم دی ۱۴۰۱کوچکترین فرزند زهرا: ام کلثوممانند زینب، فخر بابا: ام کلثومچون لب گشود و گفت مادر، گفت مادر : ...شیرینِ ماد...

جوراب هر سالهبیست و نهم دی ۱۴۰۲ روز پدر جوراب می گیرمهرسال و می دانم نمی پوشیسخت است آیا باور دردم؟یا اینکه دارم من فراموشی؟جوراب و پاهایی که جا مانده؟جوراب و بابایی که یادم نیست؟روز پدر؟ من؟ باز هم جوراب؟بابا! نمی دانی که دردم چیست؟کی من تو را دیدم؟ مرا دیدی؟رفتی و حتی پیکرت جا ماندمن فرق دارم با ر...

نفرین به جنگبیست و ششم اسفند  ۱۴۰۰لعنت به جنگ و جنگجو، هرکس که باشدبر تندخو، بر زشت گو، هرکس که باشدچینی و آمریکاییِ نامرد، روسییا هم وطن، حتی عمو، هرکس که باشدهر کس که در ظاهر رفیق ست و به واقع ....یک دشمن بی آبرو، هرکس که باشدبر آنکه پشتِ سر، زند خنجر،  ولیکن....لبخند دارد روبرو، هرکس که باشدبر چش...

رود عاشقبیست و هشتم خرداد  ۱۴۰1یک عمر، در این دشتِ بی حاصلگشتم پی دستان پر مهریگشتم هزاران سال، دنبال...دستی که باشد منشأ خیری یک عصر، عصری گرم گرم گرم-آتش گرفته سینه ی صحرا-دستی، تن سرد مرا لرزانددستی که با خود داشت، صد دریا لرزیدم و در سینه ام افتاد...در قلب روزم، صورت ماهیدیدم، که مردی آمد و خم ش...

تقدیم به آنکه چون بهارانسبزینه باغ زندگی شددر لحظه ای از زمان درخشیددر خاطر ما همیشگی شداگه فونتها خیلی بزرگند لطفا با نگه داشتن Ctrl و چرخاندن كليد چرخشي موس به بالا فونتها را تنظيم نماييد Adblock test (Why?)

ملت همیشه غمگینپنجم شهریور  ۱۴۰۰"هرگز، نبوده حال خوشی، در درونمانلرزانده، بوم لرزه ی غمها، ستونمان"*یک روز، سیل و زلزلزه، یک روز، نرخ نانیا اشتباه موشک و  گاف قشونمانویروس و یک قطار، رئیس بدون دردبا هرچه بود، کرده خدا، آزمونمانما را ،چزاند و خنده ی ما کم نشد.... خدا...خندیده است، از خودش و از جنونما...

زندان بیست و سوم فروردینxa0 ۱۳۹۹ فریاد می زد خلا اش را شکم مردی که مغزش پر بود از شعرهای عاشقانه و قفل سکوت داشت دهان مردی که دلش خالی بود از محبت نان اینجاxa0 عاشقها تنها می میرند غفلت بیست و دوم فروردینxa0 ۱۳۹۹ "روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشت عمر ما چون چشم قربانی به حیرانی گذشت"* زنگ هشیاری ه...

دو تنها بیست و ششم اردیبهشتxa0 ۱۳۹۹ من بودم و یک من، کمی تنهاتر از من زندانیِ در آینه، زیباتر از من گنجشک تنهایی که آب و نان ندارد جفتی ندارد، خسته از دنیاتر از من مانند من، غمگین، پر از فریاد و خاموش در چشمها دارد غمی دریاتر از من من چشم می دوزم به دنیایی خیالی او می شود یک غرقِ در رویاتر از من او ...

تقدیم به آنکه چون بهارانسبزینه باغ زندگی شددر لحظه ای از زمان درخشیددر خاطر ما همیشگی شداگه فونتها خیلی بزرگند لطفا با نگه داشتن Ctrl و چرخاندن كليد چرخشي موس به بالا فونتها را تنظيم نماييد Let's block ads! (Why?)

تقدیم به آنکه چون بهارانسبزینه باغ زندگی شددر لحظه ای از زمان درخشیددر خاطر ما همیشگی شداگه فونتها خیلی بزرگند لطفا با نگه داشتن Ctrl و چرخاندن كليد چرخشي موس به بالا فونتها را تنظيم نماييد Let's block ads! (Why?)

تقدیم به آنکه چون بهارانسبزینه باغ زندگی شددر لحظه ای از زمان درخشیددر خاطر ما همیشگی شداگه فونتها خیلی بزرگند لطفا با نگه داشتن Ctrl و چرخاندن كليد چرخشي موس به بالا فونتها را تنظيم نماييد Let's block ads! (Why?)

طبیبانهبیست و چهارم اسفندxa0 ۱۳۹۸xa0اگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدا رابهم ریزد خروش شادی دیوانه دنیا رانمی فهمی چه می گویم ، که تو درگیر با عقلیچه می فهمند ساحلها دلیل موج دریا رامیان عاشق و عاقل نمی یاب

منِ اوسی ام مهرxa0 ۱۳۹۸از غیر او، حتی خودم، وقتی جدا گشتموقتی، سراپا او شدم.... حاجت روا گشتممن: او شدم، او: من شد و ما: عاشقی کردیممانند مجنون، شهره ی افسانه ها گشتملیلای من، شیرین لبی می کرد و چون فره

تکراریسی ام آبانxa0 ۱۳۹۸xa0"حال بدی دارم، از این احساس تکراریاز لحظه های شوم و حسّ دیگر آزاری"*از اینکه کابوس است، رویاهای شیرینمار خوابهای خفته در، دنیای بیداریدلدارهای غرق آرایش، پر از خواهشاین عشقهای پ

توانپانزدهم آذرxa0 ۱۳۹۸"به بالِ زخمیِ من جرأتِ تکان بدهیدبه این پرنده ی پَر بسته آسمان بدهید"*قسم به حضرت حافظ، قسم به شاخ نباتبرای گفتنِ از او به من زبان بدهیدعصایی از غزل و عشق و شور و سر مستیبه دست ق

یلدای انتظارسی ام آذرxa0 ۱۳۹۸xa0یک قاچ سبز و سرخ، یک تکه از اناریلدای پرامید، دلهای بی قرارفردا خدا کند، این گفته بشنویم:دیگرتمام شد، یلدای انتظارxa0xa0xa0بد تا نکنبیست و نهم آذرxa0 ۱۳۹۸xa0"با من چرا این گونه بد تا

بیزارسی ام دیxa0 ۱۳۹۸xa0"من، اینجا از نوازش نیز، چون آزار، بیزارم"*که چون برگ گلی افتاده در، گودالی از خارمسرم را، زیر پای عشق تو انداختم، حالابه لطف چشمهای تو، سری بر چوبه ی دارمدو زلفت: همچنان دام و دو

۱۵ ازتیر نیلوبلاگبدون من نمی تونیپانزدهم تیر ۱۳۹۸پس از جان دادنم روزی دلت از غصه می میردو مثل حال من بی تو، دلت گه گاه می گیرددلت مثل دلم مثل نوار قلب پر دردیبدون عاشقی می ماند و یک خط، خطی ممتدنمی فهمی چگونه می

الهام بخشسی و یکم تیر ۱۳۹۸"تا تو را، عاشقانه بنویسم ، تشنه ی آن نگاه عریانمدل من، سخت در کشاکش و تو ، به که دل بسته ای؟ نمی دانم"*گرمت،ر از هزارها کوره، چشمهایت، مرا میان خودشتا نشان داد و دید، چشمانم

شاهد خلقتسی و یکم مرداد ۱۳۹۸"برای باور ِ ناباورم، خدا بودیدرست، لحظه ی افتادنم، کجا بودی؟"*زمان خلقت من، در کنار حضرت حقدلیل و شاهد آغاز ماجرا بودیخدا، برای تو، از خاک، آدمی آوردکه عشق بودی و معشوق حق